• Kaja Funez Sokola

NES

Syndrom nocnego jedzenia. Czy to tylko podjadanie? Czy kryje się za nim coś więcej?

Pierwsze wzmianki na temat zaburzenia odżywiania jakim jest zespół jedzenia nocnego (NES) pojawiły się już w 1955 r. Stunkard, Grace i Wolff pracowali z grupą otyłych pacjentów. Badacze zaobserwowali, że niektórzy z ich podopiecznych budzą się w nocy odczuwając przymus zaspokojenia potrzeby jedzenia. Równocześnie narzekali oni na niesatysfakcjonującą utratę masy ciała. Od tych pierwszych spostrzeżeń dotyczących NES minęło już ponad pół wieku, ale dopiero w ciągu ostatnich kilku lat znacząco wzrosła liczba naukowych publikacji dotyczących tego zjawiska.

Jakie są kryteria rozpoznania NES?

W 2008 r. odbyła się międzynarodowa konferencja poświęcona tematyce zespołu jedzenia nocnego. Eksperci z całego świata zajmujący się tym obszarem starali się wspólnie wypracować kryteria, które mogłyby służyć rozpoznaniu NES. W artykule z 2010 r. Allison i in. zaproponowali, by za najważniejszy wskaźnik uznać czy osoba spożywa zwiększoną ilość produktów spożywczych wieczorem bądź w nocy (co najmniej 25% kalorii przyjmowanych w ciągu dnia spożywanych jest po kolacji) oraz czy w ciągu tygodnia występują u niej co najmniej dwa epizody nocnego jedzenia.

Ponadto, zdaniem specjalistów, jednostka powinna być świadoma epizodów nocnego i wieczornego objadania się. Warto wziąć też pod uwagę, czy u osoby występują choć trzy z następujących właściwości: niechęć do spożywania posiłków rano lub pomijanie śniadania przynajmniej cztery razy w ciągu tygodnia, silna potrzeba jedzenia między kolacją a snem lub w ciągu nocy, zaburzenia snu (problemy z zaśnięciem lub przerywany sen) występujące cztery razy w tygodniu lub więcej, przekonanie o konieczności spożycia posiłku by móc zasnąć, dominujące uczucie przygnębienia lub pogarszanie się nastroju pod koniec dnia. Ostatnie trzy kryteria, na które zdaniem ekspertów warto zwrócić uwagę przy próbie rozpoznania tego zespołu to związek zaburzenia z odczuwaniem niepokoju lub negatywnym wpływem na funkcjonowanie jednostki, występowanie wskazanych zachowań przez co najmniej trzy miesiące oraz to, że zaburzenie nie jest wynikiem uzależnienia od substancji psychoaktywnych lub występowania u osoby innego zaburzenia psychicznego.

Kogo może dotknąć NES?

Szacuje się, że w populacji ogólnej 1,5 – 1,6% osób spełnia kryteria zespołu jedzenia nocnego. Wiele badań wskazuje, że odsetek osób cierpiących z powodu zespołu jedzenia nocnego jest znacznie wyższy w grupach osób otyłych i wynosi 9%. W przypadku otyłości trzeciego stopnia mówi się tu nawet o 51-64% pacjentów zmagających się z NES! Ponadto doniesienia naukowe wskazują, że osoby, które regularnie podjadają w nocy z biegiem czasu przybierają na wadze więcej niż ci, którzy tego nie robią. Wydaje się, że także pacjenci z depresją częściej borykają się z problemem jedzenia nocnego – jednakże badania nie znalazły jeszcze odpowiedzi na pytanie, czy depresja jest przyczyną, skutkiem a może jedną z właściwości NES?



https://dziendobry.tvn.pl/a/nocne-podjadanie--nawyk-czy-choroba-


51 wyświetlenia

©2019 by kajafunezsokola. Proudly created with Wix.com